Pancake Rocks aan de Westkust

Nadat we zondag op de Farmers market waren geweest, gingen we maandag wat huishoudelijke klusjes doen. Wassen, stofzuigen, enz. Toen we aan de koffie zaten, was de achterbuurman, Roy, het gras c.q. onkruid aan het (weg)maaien tussen de wijnranken.
Er lagen echter nogal wat stenen tussen zijn onkruid, die ook wegsloegen met de maaimachine. Eerst hoorden we er al een op het dak knallen en een andere de tuin in vliegen, maar daarna was het echt raak.

Het gat

In het slaapkamerraam zat een groot gat in, helemaal door de dubbele beglazing heen. De steen lag gewoon binnen, je moet er niet aan denken als je die tegen het hoofd had gehad! Foto's gemaakt en Nanneke naar de buurman gelopen.

Merel met bontkraag

Ze waren erg aardig en schrokken dat het was gebeurd.

Roy, de eigenaar ging gelijk de glasleverancier bellen en die was er ook binnen 2 uur.

Het glas moest worden besteld in Christchurch, dus tijdelijk een plaatje erop en een paar dagen wachten.

De volgende dag kwam Vivian, van de wijngaard met een hele tas met perziken, appels, citroenen, tomaten, basilicum en een lief kaartje erbij om haar verontschuldiging aan te bieden, ze vonden het zo vervelend.

Vandaag ook gekeken wat de beste dagen zijn om naar de Westkust te gaan. Daar is het niet altijd goed weer.

Het leek donderdag een goede dag, dus we probeerden om woensdag en donderdag te gaan, maar dat kon helaas niet bij het motel, maar wel donderdag en vrijdag. Dus 2 overnachtingen geboekt in Punakaiki.

Prachtig bloeiende vetplanten

Woensdag was het hier in Blenheim niet zulk best weer, koud, 13 graden en ook een regen. Maar we wilden er 's middags toch even uit en gingen naar Rarangi Beach. Een strandje ten noordoosten van Blenheim, boven de Lagoon. 

Daar had Nanneke een tip gekregen over allerlei stenen die daar te vinden waren, zoals bijvoorbeeld Rhodonite.

Dus daar met een zakje naar toe en we kwamen met een behoorlijke tas stenen terug. Het was fris op het strand en erg woeste golven, maar met echt hele mooie stenen op het strand. Daarna nog even naar de Lagoon toe gereden en daar zagen we alweer een aantal lepelaars!

Onze oogst aan stenen

Lepelaars in de Lagoon

Donderdag op tijd vertrokken, Het is erg bewolkt en best wel fris, we gaan zien wat het weer brengt.

Het is ongeveer 5 uur rijden naar de Westkust. Soms over heel rechte wegen, maar ook over kronkelige wegen, het verschilt nogal. 

Gelukkig zijn er maar 2 stoplichten de hele rit, dat valt mee. De stoplichten zijn bij een brug waar maar 1 auto tegelijk over kan en je de overkant niet kunt zien.

Om ongeveer 14.30 zijn we op de plaats van bestemming, Punakaiki. We hebben veel verschillende temperaturen gezien onderweg, van 8 graden in de bergen tot 21 waar we nu zijn en het is dus stralend weer aan de Westkust. We horen dat de dag ervoor dat wel anders was met woeste buien en wind dus we hebben veel geluk.

In het echt zie je het nog beter!

Omdat het zo mooi weer is besluiten we gelijk de Pancake Rocks bezoeken, het eigenlijke doel van de rit. Het is in 15 minuten te lopen van de Tavern waar we verblijven. En daar een rondwandeling van ongeveer 20 minuten, naar een aantal verschillende uitkijken naar de Pancake Rocks. Het lijkt eerst wat tegen te vallen, maar dat wordt later goedgemaakt. Hoe de lagen zijn ontstaan zijn de wetenschappers het nog niet over eens.

Bij de Visitor Centre nog een koffie gedaan en toen terug. Daarna de andere kant uit over het strand, daar stroomt een rivier de zee in, erg mooi, maar ook heeeeel veeeeel sandflies. 

We zijn, ondanks insmeren met muggenverjager wel 20 keer gebeten, precies op de plekjes waar geen spul zat. Ze kruipen zo in je broek. Het stikte daar ervan. Maar toch weer wat mooie stenen gevonden op het strand. 

Heerlijk strand, mooie stenen maar die sandflies...

Na het eten, wat helaas geen culinair hoogstandje was maar de biertjes maakten veel goed, zijn we terug naar het strand gegaan om de zonsondergang te bekijken. Inderdaad erg mooi, maar in Blenheim waren we al erg verwend.

Er stonden en zaten veel mensen op het strand om de zonsondergang te kijken, het was gewoon druk.

Nanneke had gelezen dat Hokatiki een erg leuk stadje was, dus daar heengereden, zo'n 50 km zuidelijker.

Mooi kunstwerk, brok jade ervoor.

Overal jade te koop, alle vormen en maten...

Er waren mooie dingen te zien, maar het was wel een erg commercieel plaatsje. 

Prachtige varenbladen ingegraveerd!

Er werd op vele plekken jade bewerkt en verkocht. Er waren ook demonstraties stenen slijpen en er lagen enorm veel (en soms hele grote) brokken jade, zelfs sommige stoeptegels zijn van jade gemaakt.

Nanneke dacht nog wat mooie stenen te kunnen scoren om sieraden van te maken, maar in een bedrijf waar ze demonstraties gaven over stenen slijpen, wilden ze alleen maar de hele sieraden verkopen. Ik vond dat wel erg raar, maar helaas. Verder zoeken bracht me op een achteraf bedrijf en daar konden ze me gelukkig wel helpen. 

We moesten dezelfde weg terug (er is hier niet veel keus aan wegen) en dus via Greymouth. Dat is al een heel oud mijnwerkers stadje, maar zag er toch wel aardig uit. Op het monument stonden de namen van de honderden mijnwerkers die hier hun leven verloren bij het winnen van steenkool. Het stadje ligt aan de rivier de Grey die uitmondt in zee, vandaar ook de naam.

En soms ben je gewoon te laat....

Prachtige stenen, 10kg...

Daar wat rondgelopen en vervolgens terug naar Punakaiki. 

Zaterdagochtend reden we terug naar Blenheim, via Westport, daar nog even rondgekeken en ontbeten. De lange weg weer terug naar huis. Vanaf Westport regende het heel regelmatig, maar in Blenheim was het stralend weer toen we aankwamen.

Gauw boodschappen gedaan voor het weekend. Maandag komen ze het nieuwe raam plaatsen, dus dan moeten we thuis zijn.

Uitzicht op Waikawa, Picton

Het was vandaag, zondag, zulk mooi weer, dat we besloten om, met brood mee, naar Picton te rijden en daar nog een wandeling in de Sounds te maken. Eerst koffie bij Cortado en daarna een fikse klim langs de heuvel om in Bob's Bay te komen.

 

Bob's Bay, de Interislander komt binnen

Als dat maar goed gaat...

Een klein strandje met uitzicht op de haven van Picton, waar de boot aankomt vanaf het Noorder-eiland.
Er kwam net een boot aan. Terug via een andere weg, er was ook nog een Harbour View wandeling, dus na nog een flinkere klim helemaal boven, met een mooi uitzicht Picton.