Op vrijdag de 19
e checken we uit in Auckland. We stappen naar buiten en daar stopt precies de autoverhuurder.
 |
| Het ontstaan van het NZ symbool |
Naar
het verhuurbedrijf de auto ophalen en daarvandaan op pad naar
Wellington. We krijgen een Holden Astra (Opel bij ons). Een beetje vuile
auto, maar hij rijdt prima. We hebben ongeveer 3,5 dag om in
Wellington te komen.
 |
| Inlaat bij New Plymouth |
 |
| Zonsondergang aan het strand |
|
Eerst maar gauw de stad uit en richting New
Plymouth, er zijn meer manieren om naar het zuiden te komen, maar we
gaan de westelijke route, via Hamilton naar New Plymouth.
Daar naar een
camping waar we eerder zijn geweest en daar hebben we een klein "huisje",
maar met keukentje en tafel en stoelen.
Douche en toilet gebruik je van de camping. 's Avonds heeft Ton nog heerlijk gewandeld naar de kust en het meer, prachtige plek!
 |
| Kijk die ouwe gaan... |
|
 |
| Somebody is watching you. |
|
De
volgende ochtend naar het Pukekura Park. We dachten een gewoon park met
gras en bloemen, maar is haast een bushwalk.
 |
| Heel rustgevend park |
Prachtige bomen,
boomvarens en een mooi meertje en prachtig het zonlicht op de bomen.
Echt een goede tip van Bea.
Van daaruit verder
gereden naar Ashley Park in Waitotara, maar eerst even afgeslagen naar
een van de wegen die naar de kust leiden. Hier op Waverley beach een
prachtig natuurverschijnsel bewonderd. De zee maakt een soort grotten in de
kliffen en slaat soms hele stukken weg.
Heel bijzonder zo’n hoge muur waar de
zee langzaam greep op krijgt. Hier geen huizen die opgeslokt worden, je mocht alleen de auto niet te dicht bij de afrastering zetten, hihihi.
Aangekomen
bij Wendy in Ashley Park waar alleen nog tentplekken zijn of 1 B&B kamer.
Een tent oid hebben we niet, dus maar Bed and Breakfast gedaan..
 |
| Heel fotogeniek, zo'n struisvogel. |
 |
| Ik wil óók aandacht! |
Niet
helemaal ons ding, maar ook weer een ervaring rijker. We sliepen in een kamer
met allemaal antiek en het douchen kon in het grote huis.
We waren hier
eerder op de camping geweest een aantal jaren geleden, toen er een typhoon in de buurt
was en er gewaarschuwd werd voor overstromingen etc.
 |
| Elvis kip, kennelijk een ras . |
|
Toen zaten we 2 dagen in de
camper "opgesloten", nu was het heerlijk weer. Een lekkere wandeling gemaakt en alle
dieren bekeken die ze hier houden, het was vroeger een
schapenboerderij, nu een soort kinderboerderij met alpaca, geiten,
schapen, varkens, ezels, struisvogels en nog een heleboel andere verschillende
vogels.
’s Avonds heerlijk gegeten bij een Indiaas restaurant in
Whanganui. Daarna nog even de berg op aan de overkant van de rivier, om van het uitzicht te genieten.
Het was heel helder en je kon wel zo’n 100km ver kijken, we zagen zelfs heel vaag (eindelijk) Mount Taranaki liggen. Die hadden we, toen we er langs reden, nog helemaal niet gezien vanwege de wolken erom heen.
 |
| De uitkijktoren |
Ontbijt was heerlijk
en Ton heeft nog aan de eigenaresse uitgelegd wat Whattsapp was en wat een goedkope
oplossing het is om berichtjes en zo te versturen. Dat moest ook nog even
geïnstalleerd en natuurlijk uitgelegd worden.
 |
| Wel veel van de Jumbo... |
|
 | | |
| De molen, flax ervoor. |
|
Weer op pad
richting de Hutt, zoals het hier wordt genoemd. Als laatste tussenstop een broodje kroket gehaald in Foxton en daar de prachtige molen bewonderd. In de molen was een z.g. Dutch Market en daar kon je allerlei typisch Nederlandse waren kopen: van speculaas t/m maggi....
Achter de molen was een soort tentoonstellingsruimte over flax en "and what to do with it". Flex is een vlasplant (zie de foto van de molen op de voorgrond) waarbij de bladeren worden gebruikt om manden, touwen en allerlei andere zaken van te maken. Een soort vlasvlechten (zie ook:
https://nl.pinterest.com/explore/flax-weaving/) maar dan iets anders....
Verder naar Lower Hutt,
vlakbij Wellington, waar de boot naar Picton vandaan gaat. In Lower Hutt
bleek niet veel meer vrij te zijn. Nanneke had vanuit de auto gebeld
naar Camelia Court (die hadden we als tip gekregen), maar na aankomst bleek dat
ze de Camelia Court in Taupo had gebeld, 400 km terug.
Die
gauw geannuleerd, maar het motel zat vol. Eigenaar ging naar omliggende
motels bellen. Bij de buren was nog plek, zo’n beetje de enige, dus die
maar genomen, helaas viel de prijs wat tegen. Een huiskamer met een
aparte slaapkamer en een keuken. Boodschappen gedaan en lekker een
avond bank gehangen en genoten van gratis internet, zonder limieten. Meeste internet
heeft hier namelijk limieten en in veel motels moet je zelfs betalen om op internet te
mogen. We hebben zelf maar een prepaid sim kaart
gekocht voor de telefoon met internet, erg makkelijk als je onderweg
iets zoekt.
 |
| Hector dolfijntjes? |
 |
| Er zit altijd een pieper bij... |
Om 16.00 uur hoefden we pas bij de terminal te zijn om in te schepen, dus we hadden nog lekker
tijd. Nog een tip van Bea om het Miramar schiereiland om te rijden. Dit
is vlakbij de luchthaven van Wellington en een prachtige weg langs de
kust.
Mooie baaien en hier heerlijk even in de schaduw gestaan. We zagen
dolfijntjes in de baai zwemmen. Erg bijzonder gezicht. Ook even de
heuvel op voor het mooie uitzicht.
 |
| Hoe sterk is de eenzame zeiler... |
Op de boot verliep alles vlot.
De overtocht duurde zo’n 2.45 uur.
En we waren voor donker bij Jean Paul
en Bea in Blenheim. Hier mogen we 5 weken op hun huis passen. Zij gaan
naar Indonesië een cruise doen omdat daar een zonsverduistering
plaatsvindt en daarna nog naar Nederland op familiebezoek. We zijn er
erg blij mee en zitten nu allebei druk deze blog te schrijven.
Vandaag zijn we 1 jaar getrouwd en gaan uit eten met de JP en Bea.
Tot de volgende keer.
’s Avonds heerlijk gegeten bij een Indiaas restaurant in
Whanganui. Daarna nog even de berg op aan de overkant van de rivier, om van het uitzicht te genieten.
Het was heel helder en je kon wel zo’n 100km ver kijken, we zagen zelfs heel vaag (eindelijk) Mount Taranaki liggen. Die hadden we, toen we er langs reden, nog helemaal niet gezien vanwege de wolken erom heen.
En we waren voor donker bij Jean Paul
en Bea in Blenheim. Hier mogen we 5 weken op hun huis passen. Zij gaan
naar Indonesië een cruise doen omdat daar een zonsverduistering
plaatsvindt en daarna nog naar Nederland op familiebezoek. We zijn er
erg blij mee en zitten nu allebei druk deze blog te schrijven. 
