De Wairou Lagoons en Collingwood

Zondag zijn we naar de Wairou Lagoons geweest. Deze liggen vlakbij Blenheim en je kon er een 2 of 3 uur durende wandeling doen.

                                                 Op de kaart ziet het er zo ongeveer uit:

Er zijn een aantal tochten die je kunt maken (wij zijn bij het vierkant op de kaart gestart en doorgelopen naar de afgezonken boot). Bij de natte stukken ligt er (soms) een vlonderpad of gravelpad, 

Soms is dat ook overstroomd en moet je maar ergens een droge plek zien te vinden (of natte voeten krijgen, hihihi). 

Ton maakte de wandeling naar een oud schip wat daar ooit heen is gesleept 

en wat o.a. door het leger gebruikt werd voor schietoefeningen. Met een lekker windje en veel zon, een heerlijke tocht om te doen! Heel veel vogels kunnen zien, o.a. heel veel zwarte ganzen!

Het weer zag er voor komende dagen goed uit in Collingwood, dus daar eindelijk een motel kunnen boeken voor donderdag tot zaterdag.

Wild boeket

Heeeele lange schaduwen...

Nog een aantal zaken geregeld in de voorafgaande dagen en ook nog heerlijk langs de rivier gelopen. hier loopt een prachtig pad langs.

De Thai

Avond concert van een eenzame doedelzak

Na voldoende stappen, nog maar een keer bij de Thai gegeten, die hier erg goed is en redelijk betaalbaar. Hij herkende ons al :)

 Collingwood

Donderdag op tijd vertrokken (het is zo'n 4 uur rijden, ongeveer 250 kilometer) naar Collingwood.
Als eerste een (korte) stop in St Arnaud, middelpunt van de Nelson Lakes. Niet een groot dorp maar het meer maakt alles goed. 't Was wel wat koud, maar 12C (we zijn verwend!)....

Daarna snel door naar Richmond en Motueka. Daar even wat boodschappen gedaan en iets gegeten. Toen door naar Takaka, maar eerst over deTakaka Hill (ongeveer 970m) met zijn vele bochten (wel 200), dus het was flink sturen.

Onderweg regende het zo nu en dan een beetje en er was een dreigende lucht met af en toe toch een zonnestraal.

Langs de weg met laag water in Collingwood

Het tij begint al wat op te komen...

Dat beloofde niet veel goeds. Aangekomen in Collingwood druppelde het al wat, dus maar een kort wandelingetje langs het strand gemaakt.


Daarna opfrissen en gauw naar de Tavern voor het avondeten en daarna meteen maar weer terug.



Een lange avondwandeling zat er vanwege de regen niet in en in de loop van de avond begon het zelfs te stormen en hoorden we slagregens.

De volgende ochtend was het ook grijs, maar de baas van de Tavern zei dat het wel eens mee kon vallen aan de kust. En inderdaad, in het begin nog erg bewolkt, maar in de loop van de ochtend scheen de zon weer.

Lepelaars...

 

 We hebben de wandeling gedaan vanaf het bezoekerscentrum in Puponga.

Met duizenden tegelijk aanvliegen

Het natuurgebied staat hier bekend om de duizenden vogels, die soms wel van Alaska of Siberie komen om hier te overwinteren.

Ganzen vermoed ik.

Ook de Farewell Spit staat bekend om zijn vele vogels!

Heel veel, net geschoren, schapen

Boom in restant van een stam

Schitterende rotsformaties

                                                         Omdat het hoog water werd toen we wilden beginnen zijn we eerst het (wei)land overgestoken naar Fossil point, in de hoop dat we op de terugweg de Outer en Inner Beach route konden volgen.

Prachtig landschap

 Bij Fossil Point was het water nog wel hoog maar begon al iets te zakken en kregen we achter de rotsen nog een leuke verassing te zien.

Broek nat maar dat droogt wel weer.

Wat een kadootje!

Gezellig zo'n selfie!

Bezoekercentrum van de Spit

Toen het tij voldoende gezakt was, konden we over het strand terug naar het bezoekerscentrum.

Het terugtredende water had echter gevolgen voor het zand.

Eerst een foto, dan pas de helpende hand!

Dat ontdekte Nanneke toen ze tot haar knie wegzakte in het zand en het niet eenvoudig was om er weer uit te komen. Kletsnatte schoenen, maar helaas, het wat niet anders.

Het werd laagwater en in de droogvallende stukken zaten enorm veel vogels, waadvogels en zwarte zwanen. 

 
Na weer bij het bezoekerscentrum te zijn gekomen wilden we nog naar Wharariki beach. Hier had de moteleigenaar ons getipt hoe mooi het strand was. Langs de Old Man's Rock 

Old Man's Rock

over 6 kilometer onverharde weg kwamen we op een parkeerplaats en stond er een bordje dat het strand nog 1 kilometer verder was, een 20 minuten wandeling. Even rekenen: dat moest het wel een pittige wandeling zijn.

Best wel zwaar.

 En inderdaad! Eerst langs een smal paadje langs hele steile heuvels (er kwamen mensen terug met de kreet "Too steep") en op het laatst nog een halve km ploeteren door het hele rulle zand. Maar de wandeling was het meer dan waard! Een geweldig mooi wit, vlak en erg groot/breed strand.

Vlak en wit strand

 Er stond een bord dat er mogelijk jonge zeehonden zouden zijn, die zouden dan spelen in de poeltjes bij het strand. En ja hoor, we hadden geluk: een was grote kolonie met zo'n 20 jongen.

De uitslover

Zo leuk!

Sommigen lagen daar op de rotsen of onder de rotsen in een spleet en anderen zwommen en speelden in een poel! Alles gadegeslagen door een moeder, die zo nu en dan corrigerend wat brulde of gromde....

Die zocht nog de weg.

Echt een prachtig strand en het was een hele mooie bonus van een toch al heerlijke dag waarbij het met het weer helemaal was goedgekomen.

De volgende dag ingepakt en weer terug naar Blenheim, eerst nog een lunchstop in Nelson en laat in de middag waren we, na een prachtige rit, weer thuis.

Op zondag weer naar de Farmers market, Ton is er helemaal naar toe

gelopen (uur heen en uur terug, ruim 10 km) en Nanneke ging "lui" met de auto. Na de Farmers market nog even naar het Marlborough museum gelopen.




Een regio museum over de wijnproductie, geschiedenis van de streek en wat Maori oudheden. buiten een soort openluchtmuseum het oude gebouwen.

 Nanneke ontdekte echter dat er naast het Museum ook een Rock en Mineral club zit. Die hoorde bij het museum en daar werden ook stenen geslepen en hadden ze ook een enorme verzameling gevonden stenen.

 

In Nieuw Zeeland worden veel stenen gevonden, zoals quartz, Rhodonite, Jade. Nanneke raakte aan de praat en kreeg een rondleiding langs alle machines en een demonstratie over stenen slijpen. Ook nog tips gekregen in de omgeving, waar je goed kan zoeken naar stenen. 

Nog een aantal mooie stenen vanuit de omgeving aangeschaft voor nieuwe sieraden. Helaas geen foto's bij de club gemaakt, helemaal vergeten.
Morgen is onze huishoud-dag en wellicht nog een wandeling, we zien wel!